وبلاگ مطالب پزشکی و درمان بیماری

درمان های بیماری ها با طب سنتی و پزشکی

وبلاگ مطالب پزشکی و درمان بیماری

درمان های بیماری ها با طب سنتی و پزشکی

عوارض مصرف زیاد دارچین

دارچین، گیاهی است که از پوسته‌ی درونی درخت دارچین تهیه می‌شود. دارچین ادویه‌ای مشهور در تمام دنیاست که فواید زیادی برای سلامتی دارد، مانند کاهش ریسک دیابت، سرطان و بیماری قلبی. دو نوع دارچین وجود دارد:

کاسیا: که به آن دارچین معمولی می‌گویند و نوعی است که بیشتر مردم از آن استفاده می‌کنند.

سیلان: که به آن دارچین واقعی می‌گویند و طعمی سبُک‌تر داشته و تلخی‌اش نیز کمتر است.

دارچین کاسیا، بیشتر در فروشگاه‌ها یافت می‌شود و نسبت به دارچین سیلان، بسیار ارزان‌تر است. مصرف دارچین کاسیا در مقادیر کم خطری ندارد اما مصرف زیاد آن می‌تواند مشکلاتی برای سلامتی ایجاد کند، زیرا حاوی مقادیر زیادی از ترکیبی به نام کومارین است.

پژوهش‌ها نشان داده که خوردن زیاد کومارین می‌تواند به کبد آسیب زده و ریسک سرطان را بالا ببرد. ضمنا، مصرف زیاد دارچین کاسیا، عوارض جانبی دیگری نیز دارد که در این مطلب، به ۶ مورد آن اشاره می‌کنیم.

 عوارض مصرف زیاد دارچین

۱. آسیب کبد کاسیا یا همان دارچین معمولی، منبع قابل توجهی از کومارین است. این نوع دارچین تقریبا حاوی ۵ میلی گرم کومارین در هر قاشق چایخوری است، در حالیکه دارچین سیلان تنها ردی از کومارین دارد. میزان مجاز توصیه شده روزانه برای مصرف کومارین، تنها ۰٫۱ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن است. یعنی شما می‌توانید در طول روز، فقط نصف یک قاشق چایخوری دارچین کاسیا مصرف کنید. متاسفانه مطالعات زیادی نشان داده‌اند که خوردن زیاد کومارین می‌تواند کبد را سمی کرده و به آن آسیب بزند. مثلا گزارش شده که یک زن ۷۳ ساله، تنها با یک هفته مصرف مکمل دارچین، دچار آسیب کبدی شده بود. البته این شامل مکمل دارچین می‌شود که دوز زیادی از کومارین را داراست.

۲. ریسک سرطان مطالعاتی که روی حیوانات انجام شده نشان می‌دهد خوردن زیاد کومارین که به وفور در دارچین کاسیا وجود دارد می‌تواند ریسک انواع خاصی از سرطان را افزایش بدهد. مثلا، آزمایش روی جوندگان نشان داد که خوردن زیاد کومارین باعث رشد تومورهای سرطانی در ریه، کبد و کلیه‌ها شده بود.

شیوه‌ای که کورمارین تورمورها را تغذیه می‌کند هنوز مشخص نیست. اما بعضی از دانشمندان باور دارند کومارین می‌تواند به طور مداوم به یک سری از ارگان‌های بدن آسیب بزند و به مرور زمان این آسیب می‌تواند سلول‌های سالم را با سلول‌های سرطانی جایگزین کند.

۳. زخم دهان بعضی از افراد با مصرف زیاد دارچین دچار زخم‌های دهانی می‌شوند. دارچین حاوی سینامالدهید است که ترکیبی است که می‌تواند در صورت مصرف زیاد، واکنش آلرژیک ایجاد کند. ظاهرا مقادیر کم این ادویه چنین واکنشی را در بر ندارد چون بزاق دهان مانع تماس طولانی مدت این مواد شیمیایی با دهان می‌شود. سایر واکنش‌های آلرژیک نسبت به سینامالدهید شامل التهاب زبان یا لثه، احساس سوزش یا خارش و لکه‌های سفید رنگ در دهان می‌شود.

هر چند انی علائم خطرناک نیستند اما موجب ناراحتی می‌شوند. فراموش نکنید تنها کسانی دچار زخم دهان ناشی از سینامالدهید می‌شوند که به آن آلرژی داشته باشند. البته به نظر می‌رسد زخم دهانی بیشتر کسانی را دچار می‌کند که به مقدار زیاد از روغن دارچین استفاده می‌کنند یا مدام آدامس‌های دارچینی می‌جوند، چون این محصولات دارای سینامالدهید بیشتری هستند.

۴. پایین آوردن قند خون قند خون بالای مزمن شده، مشکلی برای سلامتی است که اگر درمان نشود می‌تواند منجر به دیابت، بیماری قلبی و بسیاری از بیماری‌های دیگر شود. دارچین به دلیل توانایی‌اش برای کاهش قند خون نیز شهرت دارد.

مطالعات دریافته‌اند این ادویه می‌تواند تاثیرات انسولین را تقلید کند. هر چند خوردن کمی دارچین، قند خون‌تان را پایین می‌آورد اما مصرف زیاد آن می‌تواند کاهش زیادی در قند خون ایجاد کند، که به این وضعیت، هیپو گلیسمی یا افت قند خون می‌گویند که عوارضی چون ضعف و خستگی، احساس گیجی و احتمالا غش کردن دارد. افرادی که در معرض افت قند خون هستند و برای این بیماری دارو مصرف می‌کنند باید در مصرف دارچین احتیاط کنند زیرا دارچین می‌تواند اثرات داور را بیشتر کرده و موجب افت بیش از حد قند خون شود.

مصرف زیاد دارچین در یک وعده می‌تواند مشکلات تنفسی ایجاد کند

 

۵. مشکلات تنفسی مصرف زیاد دارچین در یک وعده می‌تواند مشکلات تنفسی ایجاد کند. دلیلش هم این است که این ادویه، بافت ریزی دارد که ممکن است به راحتی وارد بینی شود. تنفس تصادفی دارچین می‌تواند موجب سرفه، احتقان و تنگی نفس شود. همچنین سینامالدهید دارچین، محرکی برای گلو بوده و می‌تواند موجب بروز مشکلات تنفسی شود. افرادی که مبتلا به آسم یا سایر بیماری‌هایی هستند که سیستم تنفسی‌شان را تحت تاثیر قرار می‌دهد باید خیلی مراقب باشند تا اشتباها دارچین را تنفس نکنند چون این افراد بیشتر در معرض مشکلات تنفسی هستند.

۶.احتمال تداخل دارویی خوردن مقدار کمی دارچین معمولا تداخلی با بیشتر داروها ایجاد نمی‌کند. اما اگر بابت دیابت، بیماری قلبی یا کبدی دارو مصرف می‌کنید، دارچین زیاد می‌تواند مشکل ساز باشد. زیرا دارچین با این داروها تداخل پیدا کرده و تاثیرات یا عوارض جانبی آنها را تشدید می‌کند.

مثلا دارچین کاسیا حاوی کومارین زیادی است که می‌تواند کبد را سمی کرده و به آن آسیب بزند. اگر داروهایی مصرف می‌کنید که کبدتان را تحت تاثیر قرار می‌دهد، مثلاپاراستامول، استامینوفن و استاتین‌ها، مصرف زیاد دارچین می‌تواند ریسک آسیب کبدی را افزایش بدهد. همچنین دارچین ممکن است به کاهش قند خون کمک کند، بنابراین اگر داروی دیابت مصرف می‌کنید این ادویه می‌تواند اثر آن را بیشتر کرده و موجب افت زیادی قند خون شود.

از آنجاییکه این روزها دارچین شهرت زیادی پیدا کرده، خیلی از افراد در تلاش برای مصرف بیشتر این ادویه، مقدار زیادی از آن را بصورت خشک مصرف می‌کنند. این چالش شامل خوردن یک قاشق چایخوری دارچین پودر شده در عرض کمتر از یک دقیقه و بدون نوشیدن آب می‌شود.

شاید بی‌خطر به نظر برسد اما واقعا کار خطرناکی است! خوردن دارچین خشک می‌تواند گلو و ریه‌ها را تحریک کند. همچنین ممکن است باعث آسیب دائمی به ریه‌ها شود. چون ریه نمی‌تواند فیبرهای این ادویه را تجزیه کند و در نتیجه در ریه تجمع کرده و باعث التهاب آن می‌شود که به آن پنومونیا یا سینه پهلو می‌گویند. اگر پنومونیا درمان نشده بماند، ریه‌ها برای همیشه زخم شده و احتمالا از کار می‌‌افتند.

 

منبع: bartarinha.ir

 

عوارض مصرف زیاد دارچین

عوارض مصرف زیاد دارچین

گزینه های غذایی سرشار از زینک

گوشت مرغ فقط حاوی پروتئین نیست بلکه منبع مفید برای تامین زینک نیز به حساب می ‌آید

 

گزینه های غذایی سرشار از زینک (روی)، منجر به کاهش علائم سرماخوردگی و آنفلوآنزا و تقویت سیستم ایمنی بدن می شود.

ماده معدنی زینک برای رشد و ترمیم بافت ها ضروری است و در بسیاری از مواد غذایی که روزانه مصرف می کنید، یافت می شود:

 

جوی دو سر: یک دوم فنجان از بلغور جو حاوی ۱٫۶ میلی گرم از روی است و منبع خوبی از فیبر، ویتامین ها و سایر مواد معدنی محسوب می شود.

 

شکلات تلخ: شکلات هر چه تلخ تر باشد، زینک بیشتری دارد. حدود ۶۰ تا ۶۹ درصد از انواع کاکائوها، حاوی ۰٫۹ میلی گرم زینک است. ممکن است شکلات تلخ به محبوب ‌ترین منبع تامین زینک برای شما بدل شود، اما باید به خاطر داشته باشید که شکلات تلخ نمی‌ تواند به تنهایی نیاز بدن را تامین کند، بعلاوه اینکه باید میزان قند و کالری آن را دقیقا محاسبه کنید و روزانه فقط یک تکه شکلات میل نمائید.

 

مرغ: گوشت مرغ فقط حاوی پروتئین نیست بلکه منبع مفید برای تامین زینک نیز به حساب می ‌آید. برای جذب حداکثر مواد مغذی آن، از مرغ بدون پوست استفاده کنید. فقط ۹۰ گرم مرغ بدون پوست کباب ‌پز شده می‌ تواند زینک روزانه‌‌ افراد را تامین نماید.

 

آجیل و دانه ها: مغزها و دانه های یکی دیگر از منابع بزرگ زینک هستند. به عنوان مثال، مصرف هر اونس دانه کدو تنبل، ۱۵ درصد نیاز روزانه شما به زینک را برطرف می کند. یک قاشق از دانه های چیا نیز حاوی ۰٫۵ میلی گرم زینک است.

 

محصولات لبنی ضمن این که سرشار از کلسیم هستند، زینک فراوان دارند

 

گوشت گاو : هر ۱۰۰ گرم گوشت گاو حاوی ۸٫۶ روی است. برای همین هم می ‌توان گفت که گوشت گاو منبع طبیعی زینک محسوب می‌ شود. در حالت کلی با داشتن یک برنامه‌ غذایی سالم و متعادل مشکلی برای جذب نیاز روزانه به این ماده‌ معدنی پیش نمی ‌آید.

 

ماست: محصولات لبنی ضمن این که سرشار از کلسیم هستند، زینک فراوان دارند به طوری که یک فنجان شیر کم‌ چرب یا بدون چربی ۱ میلی گرم زینک دارد و ۱۷ درصد نیاز روزانه به این ماده معدنی را تامین می کند. این در حالی است که یک فنجان ماست کم‌ چرب یا بدون چربی ۲٫۲ میلی گرم زینک دارد و ۲۰ درصد نیاز روزانه به این ماده معدنی را تامین می کند.

 

لوبیا: یک دوم فنجان لوبیای قرمز تیره حاوی ۰٫۹ میلی گرم روی است و ۶ درصد میزان نیاز به این ماده معدنی را تامین می کند. لوبیا همچنین سرشار از آنتی اکسیدان ها و آهن است.

 

غلات غنی شده صبحانه: به طور کلی یک وعده از آنها ۳٫۸ میلی گرم زینک دارد و ۲۵ درصد نیاز روزانه به زینک را تامین می کند. برچسب پشت محصول را بررسی کنید تا متوجه شوید غلات محبوب صبحانه‌ شما حاوی چه میزان مواد مغذی است. برای حصول نتیجه‌ بهتر، غلات صبحانه ‌ای را انتخاب کنید که حداقل حاوی ۵ گرم فیبر باشد.

 

منبع: iec.behdasht.gov.ir

 

گزینه های غذایی سرشار از زینک


چرا باید کربوهیدرات کمتری بخوریم

کاهش کربوهیدرات دریافتی در برنامه غذایی یکی از راه های مناسب برای رسیدن به تناسب اندام است.  این روش با گذشت زمان منجر به کم شدن اشتها و در نتیجه کاهش وزن می شود حتی بدون اینکه کالری شماری کرده باشید. این یعنی تا زمانی که احساس رضایت و سیری می کنید غذا بخورید و لاغر شوید.

چرا باید کربوهیدرات کمتری بخوریم؟

متخصصان تغذیه، اضافه کردن کربوهیدرات به مقدار ۴۵ تا ۶۵ درصد را در برنامه روزانه غذایی توصیه می کنند. بنابراین اگر برنامه غذایی تان ۲۰۰۰ کالری باشد باید روزانه حدود ۲۲۵ تا ۳۲۵ گرم کربوهیدرات دریافت کنید.

اما اگر به دنبال کاهش وزن هستید، مصرف کربوهیدرات را به ۵۰ تا ۱۵۰ گرم در روز برسانید تا زودتر به نتیجه برسید. برنامه غذایی با کربوهیدرات کم نسبت به برنامه غذایی پر کربوهیدرات در کاهش وزن بسیار تاثیر گذارتر است.

این نوع برنامه غذایی دریافت کربوهیدرات هایی نظیر قندها و نشاسته ها ( نان، پاستا و غیره ) را محدود می کند و به جای آنها پروتئین، چربی های سالم و سبزیجات جایگزین می کند. تحقیقات نشان داده است که برنامه های غذایی کم کربوهیدرات اشتها را پایین می آورند و باعث می شوند کالری کمتری دریافت کنید و وزن پایین بیاد.

تحقیقاتی به مقایسه رژیم های غذایی کم کربوهیدرات و کم چربی پرداختند و محققان مجبور شدند برای دریافت نتایج برابر با رژیم کم کربوهیدرات کالری را در رژیم کم چربی بسیار محدود کنند اما باز هم رژیم کم کربوهیدرات پیروز شد.

برنامه های غذایی کم کربوهیدرات علاوه بر کاهش وزن، قند خون، فشار و چربی خون را پایین می آورند. همچنین سبب بالا رفتن HDL یا کلسترول خوب می شوند و الگوهای LDL یا کلسترول بد را بهبود می دهند. برنامه های غذایی کم کربوهیدرات نسبت به رژیم های محدود کننده کالری، وزن بیشتری را کم می کنند و سلامتی را بهبود می دهند.

چگونه متوجه نیازمان به کربوهیدرات شویم؟

تاکنون مشخص نشده است که رژیم کم کربوهیدرات از چه چیزی تشکیل شده است چون کاهش دریافت کربوهیدرات از فردی به فرد دیگر متفاوت است. دریافت مفید کربوهیدرات برای یک فرد بستگی به سن، جنسیت، شکل بدنی، سطح فعالیت، اولویت شخصی، فرهنگ غذایی و سلامت متابولیک کنونی او دارد.

افرادی که از نظر فیزیکی فعال هستند و بافت عضلانی بیشتری دارند نسبت به کسانی که فعالیتی ندارند و یکجا نشین هستند کربوهیدرات بیشتری را تحمل می کنند. این مورد درباره افرادی که فعالیت و ورزش هایی با شدت بالا نظیر وزنه زدن یا دویدن انجام می دهند، نیز صدق می کند.

سلامت متابولیک نیز یک شاخص بسیار مهم است. افراد مبتلا به سندروم متابولیک دچار اضافه وزن و یا دیابت نوع ۲ می شوند و این افراد به اندازه یک فرد سالم قادر به دریافت کربوهیدرات نیستند.

تصمیم درباره مقدار دریافت کربوهیدرات روزانه

اگر تنها منابع کربوهیدرات ناسالم همانند آرد تصفیه شده و قندهای اضافه شده را از رژیم غذایی خود حذف کنید، به سادگی در مسیر بهبود سلامتی قرار می گیرید. برای اینکه از تمام مزایای متابولیک رژیم کم کربوهیدرات برخوردار شوید باید دیگر منابع کربوهیدرات را نیز محدود کنید.

با این حال هنوز برگه یا راهنمای خاصی وجود ندارد که توضیح دهد چه مقدار کربوهیدرات روزانه لازم است. اما در ادامه پاسخ این سوال را دریافت خواهید کرد.

۱۰۰- ۱۵۰ گرم کربوهیدرات در روز

این مقدار برای دریافت متعادل کربوهیدرات تعریف شده است یعنی برای افرادی که بدنی عضلانی دارند، فعال هستند، سعی دارند سالم بمانند و وزنشان را ثابت نگه دارند بسیار مناسب است. با دریافت این مقدار کربوهیدرات، کاهش وزن ممکن است اما برای دریافت نتیجه اثر بخش بهتر است روند کالری شماری و کنترل مقدار وعده های غذایی را نیز به کار بگیرید.

کربوهیدرات های مجاز برای مصرف روزانه عبارتند از:

انواع سبزیجاتی چندین قطعه میوه در طول روز مقدار متعادل از نشاسته های سالم مانند سیب زمینی، سیب زمینی شیرین و غلات کامل مانند برنج و بلغور جو دو سر.

۵۰ – ۱۰۰ گرم کربوهیدرات در روز

این مقدار برای کاهش وزن بسیار مناسب است و مقدار محسوسی کربوهیدرات هم داخل رژیم خود دارید. اگر به کربوهیدرات ها حساس هستید این مقدار برای تثبیت وزن کافی است.

مقدار کربوهیدرات مشخص شده در روز عبارتند از:

مقدار زیادی سبزیجات ۲ تا ۳ قطعه میوه در روز مقدار کمی از کربوهیدرات های نشاسته ای ۲۰ – ۲۵ گرم کربوهیدرات در روز

این مقدار برای افرادی که می خواهند سریع وزن کم کنند، مشکلات متابولیک، چاقی و یا دیابت دارند، عالی است. وقتی در روز کمتر از ۵۰ گرم کربوهیدرات دریافت می کنید، بدنتان وارد حالت کتوز می شود(انرژی مورد نیاز مغز توسط کتون بدن تامین می شود). قرارگیری بدن در این حالت سبب پایین آمدن اشتها و کم شدن وزن به صورت خودکار می شود.

کربوهیدرات های قابل مصرف شامل:

مقدار زیادی از سبزیجات کم کربوهیدرات مقداری توت به همراه خامه زده شده دریافت مقدار کمی کربوهیدرات از غذاهایی نظیر آجیل ها و دانه ها، است.

در رژیم غذایی کم کربوهیدرات، به طور کامل کربوهیدرات حذف نمی شود و سبزیجات کم کربوهیدرات زیادی وجود دارند که قابل مصرف هستند و حتی ممکن است مقدار دریافت سبزیجات تان بیشتر از قبل شود.

اهمیت آزمایش

همه ما متفاوت از دیگر هستیم شاید چیزی که برای یک فرد نتیجه دهد برای دیگری بی اثر باشد. بنابراین بهتر است چند آزمایش روی خود انجام دهید تا ببینید چه چیزی برای تان مناسب است. اگر مشکلات پزشکی دارید حتما قبل از انجام هرگونه تغییری با او مشورت کنید، چون رژیم غذایی تا حدود زیادی نیاز به مصرف دارو را کاهش می دهد!

کربوهیدرات های خوب، کربوهیدرات های بد

رژیم غذایی کم کربوهیدرات تنها برای کاهش وزن نیست بلکه سلامتی را نیز بهبود می بخشد. به همین دلیل، رژیم باید بر پایه غذاهای واقعی، فرآوری نشده و کربوهیدرات های سالم باشد.

غذاهای کم کربوهیدرات بی ارزش، گزینه خوبی برای برنامه غذایی نیستند. اگر سعی در بهبود سلامتی تان دارید غذاهای غیر فرآوری شده مانند گوشت قرمز، ماهی، تخم مرغ، سبزیجات، آجیل ها، چربی های سالم و لبنیات پر چرب را انتخاب کنید.

منابع کربوهیدرات دارای فیبر را انتخاب کنید. اگر ترجیح می دهید کربوهیدرات را در حد متعادل دریافت کنید از منابع نشاسته ای غیر تصفیه شده مانند سیب زمینی، سیب زمینی شیرین، غلات و برنج قهوه ای استفاده کنید. قندهای اضافه شده و آرد تصفیه شده انتخاب خوبی نیستند و باید محدود یا کاملا کنار گذاشته شوند.

چربی سوزی برایتان خیلی ساده تر می شود

رژیم های غذایی کم کربوهیدرات تا حدود زیادی سطح انسولین خون را کاهش می دهند، انسولین هورمونی است که گلوکز را به سلول ها می آورد و به صورت چربی ذخیره می کند. یکی از عملکرد های انسولین ذخیره کردن چربی است. بسیاری از محققان بر این باورند که رژیم کم کربوهیدرات خوب کار می کند چون سطح انسولین را پایین می آورد.

یکی دیگر از کارهایی که انسولین می کند این است که به کلیه ها می گوید سدیم ذخیره کنند. به همین دلیل است که رژیم های پر کربوهیدرات موجب بالا رفتن وزن اضافی آب بدن می شوند. وقتی کربوهیدرات ها را قطع می کنید، انسولین کاهش می یابد و کلیه ها شروع به رها کردن آب اضافی بدن می کنند.

کسانی که به تازگی رژیم غذایی کم کربوهیدرات را شروع می کنند معمولا در همان چند روز ابتدایی  ۲٫۵ تا ۵ کیلو از وزنشان کم می شود که اکثر آن به خاطر آب اضافی بدن است. بعد از گذشت هفته اول کاهش وزن کند می شود اما این بار، وزنی که کم می شود حاصل سوختن چربی های ذخیره شده است.

تحقیقی به مقایسه رژیم کم کربوهیدرات و رژیم کم چربی پرداخت و از اسکنر DEXA  برای اندازه گیری ترکیب بندی بدن استفاده کرد که بسیار دقیق است. نتایج نشان داد که گروه کم کربوهیدرات مقدار قابل توجهی چربی بدنی از دست داده بود و همزمان عضله نیز بدست آورده بود.

تحقیقات دیگری نیز نشان دادند که رژیم غذایی کم کربوهیدرات به سوزاندن چربی های شکمی کمک بیشتری می کنند. چربی شکم از خطرناک ترین چربی های بدن به حساب می آید و سبب بروز بیماری های مزمن برای افراد می شود.

اگر تازه وارد چنین رژیمی شده اید و کربوهیدرات را تا حدود زیادی کم کرده اید باید از یک دوره انطباق عبور کنید (دوره ای که بدن عادت می کند به جای کربوهیدرات چربی بسوزاند) . به این مرحله تب کربوهیدرات پایین می گویند و معمولا بعد از چند روز تمام می شود. بعد از تمام شدن این دوره، بسیاری از افراد گزارش داده اند که نسبت به گذشته انرژی بیشتری داشته اند.

از آنجا که فیبر واقعا به عنوان کربوهیدرات به حساب نمی آید، گرم های فیبر را از مقدار کل کربوهیدرات ها کم کنید.

از مهمترین مزایای رژیم های کم کربوهیدرات این است که فوق العاده ساده هستندو اگر نخواهید لازم نیست چیزی را دنبال کنید. کافی است تنها مقداری پروتئین، چربی های سالم و سبزیجات و غذاهای غیرفرآوری شده در هر وعده میل کنید. از این ساده تر نمی شود!

چرا باید کربوهیدرات کمتری بخوریم


عقربک ناخن چیست؟

روش های درمان عقربک با توجه به شدت و این که حاد یا مزمن است متفاوت هستندپارونیشیا (به انگلیسی: Paronychia) یا عقربک یا کژدمه یک عارضه ناخن است که گاه با چرک‌کردگی گوشه ناخن اشتباه گرفته می‌شود.در اغلب موارد باکتری استافیلوکوک اورئوس عامل آن است اما می تواند ناشی از قارچ ها یا باکتری های دیگر نیز باشد. معمولا دو تا سه روز پس از عفونت، بافت اطراف ناخن ملتهب می شود و با قرمزشدن، ایجاد چرک، درد و احساس گرما و سوزش همراه است.عقربک باکتریایی معمولاً با درد همراه است، در حالی که عقربک قارچی بدون درد استانواع عقربک ناخن :– عقربک حاد– عقربک مزمنعلائم عقربک ناخن :برخی علائم عقربک مشابه با عفونت های پوستی دیگر هستند. علائم دیگر به طور مستقیم خود ناخن را تحت تاثیر قرار می دهند.از علائم عقربک می توان به موارد زیر اشاره کرد:– تورم، حساسیت به لمس، و قرمزی اطراف ناخن– آبسه های حاوی چرک– سخت شدن ناخن– تغییر شکل یا آسیب دیدگی ناخن– جدا شدن ناخن از بستر خودپارونیشیا یک عارضه ناخن است که گاه با چرک‌کردگی گوشه ناخن اشتباه گرفته می‌شودتشخیص عقربک ناخن :در بیشتر موارد، پزشک به راحتی می تواند با یک معاینه جسمانی، عقربک را تشخیص دهد. ‌ همچنین پزشک سابقه پزشکی بیمار را به دنبال عوامل خطرآفرین مانند دیابت، بررسی خواهد کرد.در برخی موارد، پزشک ممکن است نیازمند نمونه برداری از چرک موجود باشد. این نمونه برای تجزیه و تحلیل این که دلیل عفونت باکتریایی یا قارچی بوده است، به آزمایشگاه ارسال می شود.افراد مستعد عقربک ناخن :افرادی که کار هنری انجام می دهند، تعمیرکاران، شاغلان در صنایع مختلف غذایی مانند قصابی، نانوایی و… و به طور کلی همه کسانی که دائم از دست های خود برای انجام کارهای مختلف استفاده می کنند، بیشتر مستعد جراحت و آسیب دیدگی انگشتان دست و در پی آن بیماری عقربک هستند. اگر فرد مبتلا در رستوران یا واحدی که مستقیم با مواد غذایی سروکار دارد شاغل است باید تا زمان بهبود عفونت، کار خود را تعطیل کند؛ زیرا باکتری استافیلوکوک اورئوس مواد غذایی را آلوده می کند و زمینه ساز ناراحتی های گوارشی از جمله اسهال است.عوامل افزایش دهنده خطر عقربک:آسیب اطراف ناخن انگشتان دستتماس شغلی با رطوبت مداوم ( نظیر مشاغل ظرفشویی ، لباسشویی ، خودروشویی و خدمتکاری منازلدیابت شیرینجویدن ناخن و پوست کناره آن.پزشک به راحتی می تواند با یک معاینه جسمانی، عقربک را تشخیص دهدپیشگیری از عقربک ناخن :برای پیشگیری از بروز عقربک و عوارض آن پوشیدن دستکش هنگام انجام کارهای سخت که باعث جراحت در انگشتان و دست ها می شود، ضروری است. تزریق واکسن کزاز نیز در این شرایط توصیه می شود.♦ دست خود را خشک نگه دارید و در معرض رطوبت دائم قرار ندهید. به مدت طولانی از دستکش یا از ناخن مصنوعی استفاده نکنید.♦ جلوگیری از تماس زیاد دستها با رطوبت خودداری از کندن گوشه ناخن جلوگیری از آسیبدیدگی نوک انگشت♦ همچنین باید از کوتاه کردن بیش از حد ناخن به ویژه کندن پوست های اطراف ناخن خودداری کرد زیرا مجرای نفوذ باکتری به پوست باز می شود.♦ از ناخن و پوست اطراف آن مراقبت کامل کنید.♦ ناخن خود را نجوید و گوشه آن را نکنید.♦ برای آرایش ناخن خود از وسایل شخصی استفاده کنید.♦ ناخن های دست را هفته ای یکبار و ناخن های پا را ماهی یکبار کوتاه کنید.♦ از ناخن گیر تیز استفاده کنید و گوشه های ناخن را گرد کنید.پوست اطراف ناخن را به هیچ وجه دستکاری نکنید.♦ مراقب باشید دستتان در معرض مایعات و پودرهای ظرفشویی قرار نگیرد. دستکش های لاستیکی با پوشش داخلی نخی مناسب ترین وسیله برای این کار است.عقربک باکتریایی معمولاً با درد همراه است در حالی که عقربک قارچی بدون درد استدرمان عقربک ناخن :روش های درمان عقربک با توجه به شدت و این که حاد یا مزمن است، متفاوت هستند.زمانی که عفونت باکتریایی دلیل عقربک حاد است، پزشک ممکن است مصرف آنتی بیوتیک، مانند دیکلوگزاسیلین یا کلیندامایسین را تجویز کند.زمانی که عفونت قارچی دلیل عقربک مزمن است، پزشک داروهای ضد قارچ را تجویز خواهد کرد. این داروها موضعی هستند و به طور معمول حاوی کلوتریمازول یا کتوکونازول هستند.عقربک مزمن ممکن است به چند هفته یا چند ماه زمان برای درمان کامل نیاز داشته باشد. خشک نگه داشتن و تمیز نگه داشتن دست ها طی این مدت اهمیت دارد. اگر شغل شما به گونه ای است که دست ها به طور مرتب در معرض رطوبت یا میکروب ها قرار می گیرند، ممکن است به گرفتن مرخصی برای تکمیل درمان نیاز داشته باشید.پزشک ممکن است خشک کردن چرک ناشی از آبسه ها را نیز مد نظر قرار دهد. برای این کار، پزشک از بی حسی موضعی استفاده کرده و چرک را تخلیه می کند.

عقربک ناخن چیست؟

عقربک ناخن چیست؟